Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 2 ] 
Autor Wiadomość
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 25 lutego 2013, 19:58 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): środa, 3 listopada 2010, 19:02
Posty: 5656
Lokalizacja: na krańcu Królestwa...
Tytuł użytkownika:: She!fear
Poniższy tekst przygotował Dexter. Ja go tylko zmusiłam, by go opublikował :twisted:
Miłej lektury :)


Obrazek

W roku 1838 chemik Carl Hornemann opracował własny, wyjątkowy odcień atramentu i postanowił rozpocząć jego produkcje w niemieckim mieście Hanower. Za szczegółową datę powstania firmy uważa się dzień 28 kwietnia 1838 roku – taką datą sygnowany jest najstarszy z zachowanych dokumentów firmowych, czyli ówczesny cennik. Dlatego też wszystkie istotne dla firmy rocznice liczone są właśnie od tego momentu.

15 czerwca 1842r. Hornemann zakupił znaczne ilości terenów Hainholz leżących w niewielkiej odległości od miasta Hanower. U podstaw tej decyzji tkwił pomysł rozpoczęcia produkcji atramentu na szeroką skalę, po wcześniejszym przygotowaniu surowca w gospodarstwie odległym o 30 km od Hanoweru.
W roku 1863 posadę chemika i dyrektora rozwoju otrzymuje Gunther Wagner. W roku 1871 przejmuje firmę i w roku 1878 rejestruje rodzinny emblemat - Pelikan - jako oficjalny symbol przedsiębiorstwa. Jest to jeden z pierwszych znaków handlowych w historii Niemiec. Firma dystrybuuje swoje wyroby na teren Austrii, północne tereny Włoch, Czechy, Węgry oraz Chorwację. Nowa fabryka powstaje w Eger, a następnie przeniesiona zostaje do Wiednia.

W roku 1881 dokonuje się znaczna rozbudowa hal produkcyjnych. Firma jednorazowo zatrudnia 39 nowych pracowników oraz osobę Fritz’a Beindorff’a odpowiedzialnego za kontakty z klientami z obszaru Austrii, Rosji oraz Włoch.
Fritz Beindorff w roku 1888 poślubia starszą córkę Gunther’a Wagner’a i kilka lat po tym fakcie staje się nowym właścicielem firmy. Również w tym czasie oferta asortymentowa firmy zostaje wzbogacona o produkty dla biura: przybory do kopiowania, stemplowania, przyklejania oraz wymazywania. Rozpoczyna się produkcja kalki, klejów oraz gumek do ołówków. Zmiany te w firmie wiązały się jednak ze znacznym wzrostem nakładów finansowych na dalszym rozwojem hal produkcyjnych i zakupem maszyn.

W roku 1896 Pelikan rozpoczyna produkcję atramentu w kolorze czerwonym, tzw. Indian. Dominację w tym segmencie tracą jednocześnie inne, zagraniczne firmy. Cztery lata później firma osiąga niesamowity wynik finansowy. Obrót sięga jednego miliona marek w złocie.

Obrazek

Obrazek

Idąc drogą sukcesu w roku 1901 wprowadzona na rynek zostaje, znana do dnia dzisiejszego, seria atramentów „4001”, zaś trzy lata po ich premierze Pelikan wypuszcza produkt o nazwie „Pelikanol”. Była to biała pasta do klejenia papieru. Niezastąpiona i rewolucyjna w zastosowaniu aż do lat 60-tych ubiegłego stulecia.

Obrazek

Obrazek

Dalszy rozwój firmy wymusza zakup kolejnych parceli. W roku 1906 zostaje zakupione łącznie 13 000 m2 powierzchni biurowych oraz hal produkcyjnych przy Podbielskistrasse w Hanowerze. Na owe czasy był to bardzo nowoczesny kompleks zabudowań. Zwiększenie produkcji i rozwój firmy zwiększają jej obrót, który w roku 1907 osiąga wartość 2 milionów marek w złocie.

Firma rozpoczyna wspieranie inicjatyw szerzących wiedzę o sztuce. Począwszy od roku 1912 zaczyna się ukazywać magazyn firmowy pt. „Der Pelikan”. Ukazuje on na swych łamach opinie i pomysły znanych artystów i nauczycieli rysunku zarówno z obszaru Niemiec, jak i zza granicy. Były to w pewnym sensie lekcje sztuki, technik malarskich, a przede wszystkim pismo dawało możliwość dzielenia się zdobytymi doświadczeniami artystycznymi. Firma wydawała magazyn do roku 1971.

Rok 1929 to znamienita data w historii Pelikana. Jest to rok narodzin pióra wiecznego „Pelikan”. Na początku swego istnienia nosiło ono właśnie taką nazwę, bez numeracji. Później zyskało ono numer 100. Zastosowano w piórze tłoczkowy system napełniania, czyli tzw. dyferencjał, którego zasada działania polega na tym, że obracanie pokrętła tłoczka powodowało jego minimalną zmianę położenia w czasie, gdy sam wewnętrzny tłok przesuwał się o wiele dalej w przeciwnym kierunku. Rozwiązanie to było na owe czasy prawdziwą rewolucją. Pióro Pelikan 100 otrzymało także transparentne okienko podglądu atramentu. Umożliwiało to kontrolowanie jego poziomu w czasie pisania. Okienka w początkowym okresie produkcji miały barwę brązową, a potem zastąpiono je zielonymi.

Obrazek

Pióra z pierwszych lat produkcji nie miały pierścieni na skuwce. Była ona gładka. Już w rok po uruchomieniu produkcji zapotrzebowanie rynku na bardziej reprezentacyjny i ozdobny wygląd pióra wymusiło na producencie dodanie dwóch cienkich ringów na początku skuwki. W okresie drugiej wojny światowej wycofano złote ringi skuwki. Pozostawiono w tym miejscu grawerowane wzory. Tak samo złotą stalówkę w latach kryzysu wojennego zastąpiono stalową.
Pióro Pelikan 100 produkowano w jednym modelu, ale za to z różnymi tzw. koszulkami. Na rynek krajowy trafiały pióra z koszulkami w kolorach: czarnym, marmurkowym szarym i marmurkowym zielonym. Pióra eksportowe otrzymywały różne inne kolory koszulek np. niebieskie marmurkowe.

W latach 1929 do 1930 w piórach 100 montowano stalówki złote z charakterystycznym otworkiem powietrznym w kształcie serduszka. Były to stalówki zamawiane w firmie Montblanc. Posiadały jednak one napis „Pelikan 14 karat”. W roku 1930 pojawiły się stalówki produkowane już przez Pelikana. Otwór powietrzny stał się okręgiem. Treść napisu na stalówce nie uległa zmianie. W roku 1933 zaczęły pojawiać się zamiennie napisy na stalówce „Pelikan 14 Karat” oraz „Pelikan 585 14 Karat”. Rok 1942 to wielkie zapotrzebowanie na złoto z racji działań wojennych. Znika złota stalówka i w jej miejscu pojawia się metalowa z oznaczeniem „CN”. W roku 1942 prążkowane pokrętła tłoczka zostają sukcesywnie zamieniane na gładkie.

Obrazek

Grawer na zakrętce skuwki może się różnić w poszczególnych piórach. Można spotkać poniższe napisy:

"Pelikan PATENT Pelikan PATENT"
"Pelikan D.R.P. Pelikan D.R.P."
"GÜNTER WAGNER Pelikan"


Model Pelikan 100 był produkowany przez 15 lat. Jego produkcja prawdopodobnie zakończyła się w 1944 roku.
W roku 1931 Pelikan wprowadza opakowanie 12 sztuk farb wodnych z serii 735/D12. Były to pierwsze farby w plastikowym pudełku w wymiennej kolorystyce skierowane do młodzieży. Wzornictwo pudełka, czyli różnobarwne pasy, utrzymano do roku 1950.

Rok 1934 to data wprowadzenia na rynek tańszego piórka skierowanego do mniej zamożnych klientów. Tym piórem jest „Rappen”. Razem z nim zostaje wprowadzony do sprzedaży ołówek mechaniczny także sygnowany nazwą „Pelikan”. W tym samym roku, jako nowy produkt, wypuszczona na rynek zostaje farba do dekoracji przedmiotów o handlowej nazwie „Plaka”.
Pelikan produkuje także artykuły papiernicze, jak bloki rysunkowe, notatniki czy zeszyty szkolne.

Obrazek

Rok 1936 to rok wprowadzenia kolejnego modelu pióra przez Pelikana. W październiku pojawia się „Ibis”. Pióro wykonywano z ebonitu lub celuloidu, stalówka posiadała inne sygnowanie. Widniał na niej grawer „Ibis”. Jednak na życzenie klientów montowano zamiennie stalówki z sygnaturą Pelikana. Rok później pióro otrzymuje stalówkę wykonaną z palladu. Produkcję pióra przerwało zakończenie wojny. Do złotych stalówek w eksportowych piórach Ibis wrócono w roku w roku 1949, kiedy to wznowiono produkowanie Ibisów. Ta seria piór wykonywana była już z plastiku. W roku 1950 pióro Ibis ze złotą stalówką trafia na rynek rodzimy.

Obrazek

Po 99 latach od powstania, firma Pelikan w marcu 1937 rozpoczyna produkcję nieco zmienionego pióra 100. Nowy produkt otrzymał nazwę Pelikan 100 N. Od swego poprzednika różni się bardziej opływowym kształtem. Ma nieco większą średnicę i dłuższy korpus. Pozwala to na pobranie większej ilości atramentu. Pokrętło tłoczka jest gładkie, tak jak w późniejszych modelach 100. Pióro jest na początku kierowane na eksport na rynek europejski. Szybko jednak znajduje nabywców także i na terenie Niemiec. Od połowy marca 1938 roku rozpoczyna się produkcja pióra na rynek wewnętrzny. W marcu 1939 roku wprowadzono wersję nabiurkową z demontowanym przedłużeniem (ogonem); oznaczono ją 100 Na. Pojawiła się także wersja nabiurkowa ze stałym przedłużeniem, bez możliwości jego odkręcenia; ten model oznaczono symbolem 100 Nf.

Już na początku wojny, a dokładnie 11 października 1939 roku, w modelu 100 N wymieniono złotą stalówkę na chromowo-niklową początkowo sygnowaną symbolem St, a potem CN. Złota stalówka wraca do modelu 100 N dopiero w kwietniu 1952. W trakcie wojny, w roku 1942 korkowy tłoczek zostaje zamieniony na plastikowy. W listopadzie 1953 roku pióro otrzymuje nowy bezbarwny tłoczek i modernizacji podlega sekcja, jako jednostka wkręcana do korpusu.
W setną rocznicę powstania firmy, czyli w roku 1938, Pelikan wydaje katalog firmowy zaprojektowany przez O. H. W. Hadank'a. Dokonał on również zmiany wyglądu logo firmy, które będzie obowiązywało przez najbliższe 60 lat. 3700 pracowników firmy świętuje w fabrykach Pelikana na całym świecie (Hanower, Wiedeń, Mediolan, Barcelona, Zagrzeb, Buenos Aires oraz wiele innych).
W okresie drugiej wojny światowej firma Pelikan boryka się z trudnościami, jak ówcześnie każde przedsiębiorstwo. Pióra składane są z różnych komponentów, wielokrotnie projekty wcześniejsze i późniejsze przenikają się w montażu. Złoto zostaje zastąpione innymi metalami, znikają ozdoby skuwki.


Obrazek

W roku 1950 dobiega końca załamanie wywołane II Wojną Światową. Rozpoczyna się znaczne ożywienie gospodarcze w Niemczech. W tym czasie firma wprowadza na rynek pióro wieczne z serii 400. Dzięki charakterystycznemu wzornictwu obudowy w czarno -zielone pasy produkt zyskuje niesamowitą popularność i doskonałą rozpoznawalność w swojej klasie
(i półce cenowej). Pióro powstało według projektu z roku 1939. Spływak wykonany z ebonitu z podłużnie ustawionymi żeberkami, początkowo był wciskany w sekcję. Już po dwóch miesiącach produkcji wprowadzono wersję wkręcaną. W roku 1953 wymieniono czarny gumowy tłok na plastikowy bezbarwny. Rok później gładka w początkowej fazie produkcji pióra obrączka na skuwce otrzymuje napis „Pelikan 400”, a na stalówce pojawia się logo firmy Pelikan.

Obrazek

Wraz z modelem 400, Pelikan wypuszcza mniejsze, tańsze pióro. Otrzymuje ono numer 140. Także wyposażone jest w złotą stalówkę. Na początku produkowano je w kolorach czerwonym, zielonym, niebieskim, czarnym oraz szarym. Z szarego koloru zrezygnowano po kilku miesiącach produkcji, gdyż materiał silnie się odbarwiał i pękał. Na początku roku 1954 wprowadzono do modelu 140 wzornictwo identyczne, jak w Pelikanie 400. Rozwiązanie to zwiększyło sprzedaż pióra. Na rynki zagraniczne (zwłaszcza dla Danii, Norwegii oraz Szwajcarii), rozpoczęto produkcję mniejszego niż 140, modelu o oznakowaniu 300. Poza wielkością nie różnił się on znacznie w wyglądzie od swego większego odpowiednika.
Korzystając z rosnącego popytu i ugruntowania marki, Pelikan w maju 1955 roku wprowadza pióro szkolne o numerze 120. Tym samym staje się konkurencją dla firm do tej pory obsługujących tą gałąź rynku jak np. Soennecken. Pióro 120 miało stalową stalówkę oraz wygrawerowany na korpusie przy pokrętle tłoka indywidualny numer seryjny. Dzięki temu każdy uczeń mógł bez trudu poznać własny egzemplarz. Skuwka także posiadała grawer „Pelikan 120”. Model ten produkowany był wyłącznie w jednym zestawie kolorystycznym: czarna skuwka oraz zielony, jednobarwny korpus. W roku 1958 wprowadzono do budowy skuwki zabezpieczenie przed niekontrolowanym odkręceniem: zakręcając pióro w pewnym momencie był wyczuwalny opór, potem następowało kliknięcie i blokada skuwki mocniej trzymała sekcję.

Obrazek

Obrazek

Grudzień 1955 to data pojawienia się kolejnego modelu pióra. Nowy model oznaczono numerem 400N. Pióro to różniło się minimalnie wielkością od swego pierwowzoru o numerze 400 (różnica wynosiła ok. 5 mm). Zmianie uległo zakończenie skuwki na lekko wypukłe. Także i pokrętło tłoka otrzymało nieco bardziej obły kształt. Tylko takie małe detale rozróżniały nowy model 400 od poprzednika. Pióro było produkowane jedynie przez rok.
Jako następca 400N, ukazał się model 400NN. Miało to miejsce już pięć miesięcy po zamknięciu produkcji modelu 400N. Pelikan 400NN otrzymał bardziej opływowy kształt, wydłużono samą skuwkę i odchudzono klips. Stał się przez to bardziej smukły. Zakończenie skuwki otrzymało kształt stożkowaty, a pokrętło tłoka wystylizowano na kształt cygara. Pióro miało stalówkę identyczną, jak poprzednie modele. Pojawił się grawer na pierścieniu skuwki „Pelikan 400 Germany” oraz na korpusie przy pokrętle tłoka „Gunther Wagner Pelikan”.

Obrazek

Kolejny przełom to wprowadzenie pióra szkolnego "Pelikano" w roku 1960. Wraz z nim dystrybuowano broszurę na temat zalet nauki pisania piórem wiecznym oraz ekspertyzę bezpieczeństwa konstrukcji tegoż instrumentu. Wygodny system napełniania (wymienne naboje) oraz ergonomiczny kształt sprawiły, iż w krótkim czasie pióro "Pelikano" stało się najpopularniejszym piórem szkolnym, rekomendowanym przez nauczycieli.


Pelikan nie był jedynym wiodącym producentem piór wiecznych. Pod wpływem popularności modelu Parkera nr 51 firma niemiecka prezentuje nowy model w latach 1965 do 1969. Tym piórem jest Pelikan 20 Silvexa. Jest to pióro o zupełnie innym kształcie niż dotychczas oferowane przez Pelikana. Numer 20 jest piórem wykonanym w pełni z plastiku. Posiada tłokowy system napełniania i innowacyjną skuwkę wykonaną ze stopu miedzi, chromu i niklu, co czyni ją niezwykle odporną na korozję i uszkodzenia. Stop ten nazwano nowym srebrem i stąd nazwa pióra. Skuwka otrzymała podłużne prążki; było to jedyne nawiązanie do wyglądu jej poprzedników. Na szczycie skuwki umieszczono małe logo firmy Pelikan, zamknięte w okręgu. Zrezygnowano z charakterystycznego dla firmy klipsa, który wyobrażał dziób pelikana. Nowy klips był prosty w wyglądzie, ze środkowo przebiegającym grzbietem. Zmieniono także wygląd stalówki: była ona częściowo zakryta i najczęściej stalowa, ze złotym platerem. Można było jednak założyć na życzenie stalówkę złotą, 14-karatową. Logo Pelikana w okręgu jest ukryte pod sekcją pióra. Model 20 był piórem do codziennego użycia. Bardzo wygodnym w użyciu i obsłudze, a jednocześnie wytrzymałym. Niestety ten model pióra Pelikana nie odnosi tak znaczącego sukcesu, jak poprzednie produkcje.

Obrazek


Pod nazwą „Tintentiger” w roku 1972 Pelikan wprowadza wymazywacz atramentu – niezwykle przydatny produkt, pozwalający łatwo i czysto usunąć napisy wykonane atramentem w kolorze niebieskim. W roku 1974 nazwę przyboru zmieniono na „Pelikan Tintenblitz” po to, aby w roku 1977 przybrała ona ostateczną postać „Super Pirat”, używaną po dziś dzień. „Super Pirat” to obecnie najlepiej sprzedający się w Niemczech produkt tego rodzaju.
W roku 1973 firma osiąga rozmiary przekraczające możliwości powierzchni produkcyjnych, jakie oferuje dotychczasowa siedziba przy Podbielskistrasse. Produkcja instrumentów piśmiennych zostaje przeniesiona 30 km. na wschód od Hanoweru do miejscowości Peine/Voehrum. Do dzisiejszego dnia produkowane są tam przybory do pisania, malowania oraz asortyment dla biur.

Obrazek

Rok `74 to także data wznowienia produkcji modelu 400 NN na zlecenie sprzedawców piór z Japonii. Tym zleceniem zajmuje się podwykonawca, firma Merz&Krell, nie Pelikan. Od pierwowzoru pióro różniło się kilkoma detalami. Podstawowym był brak logo Pelikana na stalówce. Przejście pokrętła tłoka w korpus pozbawione było skoku krawędzi. Zmniejszono także gwint zakręcania skuwki o około połowę. Po zdjęciu skuwki, pióro ze wznowionej produkcji było krótsze od pierwowzoru. Pozbawione było także wszelkich napisów świadczących o pochodzeniu z fabryk Pelikan.
Firma M&K wznowiła także produkcję piór z serii 400 i 120.

Firma Pelikan rozwija dalej gamę produktów piśmiennych przeznaczonych dla najmłodszych dzieci – działania te podejmowane są w ścisłej współpracy z ekspertami z tej dziedziny oraz ukazują dodatkową misję edukacyjną Pelikana na rynku. Uwidocznia się również coraz silniejsza pozycja piór wiecznych Pelikan. W roku 1978 dokonuje się zmiana dotychczasowej formy prawnej przedsiębiorstwa na spółkę akcyjną (z udziałowcami). Udziały rozkładają się pomiędzy członków rodziny Beindorff oraz 46. innych akcjonariuszy. Wartość firmy szacuje się wówczas na poziomie 607,8 miliona marek. Kolejny raz Pelikan poszerza swoją ofertę produktową. W nowej ofercie znalazły się: materiały eksploatacyjne do drukarek, projektory, a nawet kosmetyki.

Pelikan dokonuje silnej ekspansji nowym asortymentem na początku roku 1982. Przejmuje także firmę Photocopier Company Lumoprint. Skutkiem tej decyzji są poważne problemy finansowe. W 1984 r. właścicielem Pelikana staje się szwajcarski Condorplast. Pelikan zostaje rozparcelowany na mniejsze dywizje i częściowo sprzedany. Pelikan International zmieniony zostaje na Pelikan Holding z siedzibą w Szwajcarii, gdzie w 1986 r. z nowymi siłami wkracza na giełdę.

W roku 1984 wprowadzono model pióra wiecznego o numerze „481”, by już po dwóch latach zmienić nazwę na M150. Było to nieduże pióro o klasycznym dla Pelikana kształcie. Wrócono do poprzedniego klipsa. W roku `97 pióro zostało przeprojektowane i zyskało nowy kształt. Zmieniono logo na szczycie skuwki oraz jej kształt. Zakrętka skuwki została ukształtowana w symboliczne gniazdo Pelikana, lub jak kto woli, w koronę. Pierścień skuwki ze ściętego zastąpiono prostym. Pióro produkowano w kombinacjach kolorystycznych czerni z zielenią, szarością i bordo. Po przeprojektowaniu pióro było jednolicie czarne. Stalówka od początku była stalowa ze złotym platerem.


Obrazek

Rok po premierze modelu M150 pojawia się także model M200. Na początku produkcji pióro ma jedynie kolor czarny. Potem pióra te produkuje się w kilku wersjach kolorystycznych, marmurkowych. Na skuwce są dwa złote ringi: wąski i szeroki. Zakrętka skuwki jest cylindryczna. W roku 1997 model M200 przechodzi podobny proces przeprojektowania, jak M150. Zmianie ulega szczyt skuwki: otrzymuje on wygląd stylizowanego gniazda Pelikana. Pojawia się nowe logo na szczycie skuwki. Dwa ringi zastępuje jeden szeroki. Dodany zostaje także ring oddzielający pokrętło tłoczka od korpusu. Pióro posiada stalową stalówkę platerowaną 14-karatowym złotem. Materiały wysokiej jakości użyte do produkcji tych piór sprawiają, że nowe produkty Pelikana spotykają się z ogromnym zainteresowaniem klientów.

Firma, zachęcona sukcesem piór z nowej serii, postanawia wypuścić kolejny model. Tym razem sięga do swej tradycji i reaktywuje słynny już model 400. Pióro było niemal identyczne, jak poprzednik z lat pięćdziesiątych. Otrzymało jednak nową stalówkę: złotą, 14- karatową oraz plastikowy spływak z poprzecznymi żeberkami. Pojedynczy pierścień skuwki ma grawer „Pelikan W. Germany”. Tak samo jak poprzednicy, w roku 1997 pióro przechodzi proces przeprojektowania. Wprowadzono nową, złotą, dwukolorową stalówkę, pokrętło tłoka oddzielono od korpusu dwoma wąskimi ringami. Skuwka także otrzymała dodatkowy, wąski pierścień, tuż nad już obecnym szerokim.

Pióro M400 dało początek serii piór „Souveran”. Pióra z tej serii mają identyczny wygląd, różnią się jednak wielkością i użytymi materiałami do ich wykonania. Seria Souveran składa się z głównych gałęzi numeracji piór: M400, M600, M800, M1000. Seria ta jest głównym projektem produkcyjnym firmy Pelikan produkowanym do dnia dzisiejszego.
Każda z tych gałęzi posiada osobne odnogi danego numeru, np. M605. Subtelne różnice w obrębie danego modelu różnią określone pióra. Każde jednak oparte jest na jednym projekcie. To właśnie stanowiło podstawę ogromnego sukcesu piór Pelikan.

Obrazek

Jesienią 1993 roku zaprezentowana zostaje pierwsza limitowana edycja piór wiecznych Pelikan „Blue Ocean”. Edycja wykonana została z przepięknej masy żywicznej w transparentnym, niebieskim odcieniu. Cała edycja liczyła 5000 piór wiecznych, z czego 1000 sztuk sprzedano w wyjątkowych kompletach z długopisem.
GOODACE SDN BHD, firma należąca do malezyjskiego przedsiębiorcy Hooi Keat Loo, w roku 1996 przejmuje większościowy pakiet udziałów w Holdingu Pelikan. W dwa lata później firma wypuszcza na rynek kolejną limitowana edycję piór wiecznych „Kuala Lumpur” – taką nazwę nadano dla uczczenia XVI Międzynarodowych Zawodów Sportowych, odbywających się właśnie w mieście Kuala Lumpur w Malezji.

Przełom wieku to czas na podsumowanie działalności firmy. Będąc jednym z największych dostawców dla segmentu detalicznego oraz sieci sklepów wielkopowierzchniowych w Niemczech, Pelikan ponownie dokonuje podsumowania sprzedaży produktów z działu Pelikan Hardcopy. W wyniki analiz skłaniają firmę do ponownego podjęcia działań produkcyjnych z zakresu tego asortymentu.

Pelikan powraca w roku 2000 na rynek we wszystkich kluczowych jego segmentach. 17 marca 2003 roku nową siedzibą firmy Pelikan stają się biura przy ulicy Werftstrasse w Hanowerze. Również w tym samym czasie, po 125 latach od momentu jego rejestracji, zostaje zmienione wzornictwo logo Pelikan.

Wroku 2004 na rynek trafia pióro o bardzo zmienionym kształcie. Pióro otrzymuje symbol P360 i katalogową nazwę Epoch jako symbol nowej epoki. Nowoczesny. opływowy kształt pióra odróżnia je od dotychczasowych modeli. Zastosowano kształt stalówki do tej pory używany w serii piór szkolnych. Pióro nie trafia jednak w gusty nabywców.

Rok 2007 to kolejny model pióra. W pełni oparty na modelu Epoch . Przeprojektowany by nawiązać do tradycji firmy. Pojawiają się na piórze symboliczne prążki oraz złota stalówka identyczna w kształcie jak w modelu Epoch.
Pióro otrzymuje numer P 3100 i nazwę katalogową Ductus.
Jest to pierwsze pióro Pelikana do którego pasuje konwerter, jednak nie można go po zamontowaniu używać.

Obrazek

1 października 2005 roku firma Geha-Werke GmbH, dostarczająca na rynek nowoczesne urządzenia do prezentacji obrazu oraz niszczarki biurowe, połączyła się z Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG, Hannover. Geha zachowała statut niezależnej dywizji w dziedzinie marketingu, sprzedaży oraz reklamacji.
W styczniu 2007 roku Pelikan International Corporation Berhad (PICB) zakomunikował na nadzwyczajnym walnym zebraniu udziałowców przejęcie Pelikan Hardcopy.

Holding AG, który od tego czasu pełnoprawnie należy do Grupy Pelikan. Został on wyłączony z grupy przed ponad dekadą i w tym czasie przeszedł gruntowna restrukturyzację.
W kontrakcie przejęcia transakcja ta opatrzona jest datą 6 października 2006.

CDN...

P.S.
Tekst będzie poprawiany, w miarę zdobywania nowych informacji i zdjęć.

Opracowanie: Dex & Lash
Kopiowanie w całości bądź części tekstu i zdjęć - zabronione.

_________________
Pozdrowienia
Pola

https://www.facebook.com/polavespercollages

Obrazek


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 25 lutego 2013, 21:26 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): środa, 3 listopada 2010, 19:02
Posty: 5656
Lokalizacja: na krańcu Królestwa...
Tytuł użytkownika:: She!fear
Do tego historycznego opracowania dorzucam oryginalną, pelikanowską instrukcję użycia (napełniania, czyszczenia) pióra wiecznego - w języku polskim.
Instrukcja jest dwustronna - na odwrocie znajduje się "gwarancja".

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek
]

_________________
Pozdrowienia
Pola

https://www.facebook.com/polavespercollages

Obrazek


Góra
 Zobacz profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 2 ] 

Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

kraków kuchnie na wymiar
Skocz do:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpbb3 1 styles alveo