Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 12 ] 
Autor Wiadomość
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 5 stycznia 2015, 16:05 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): niedziela, 7 listopada 2010, 02:08
Posty: 3652
Lokalizacja: Warszawa
Tytuł użytkownika:: PiórWiecznyŁowca
Dzięki uprzejmości pana R. Bindera, który wyraził zgodę na tłumaczenie , mam możliwość zaprezentować wam kolejny tekst.


Elementy i cechy konstrukcyjne piór wiecznych : II Wojna Światowa i jej wpływ na projektowanie piór


(Artykuł ten został zaktualizowany 18 października, 2014)
____________________________________________________________________________________________________________

Jeśli w tłumaczeniu pojawiły się jakieś błędy, to proszę o informację i korektę gdyby ktoś takowe dostrzegł. Będę szczególnie wdzięczny o ewentualne informacje dotyczące terminologii budowy pióra wiecznego, bo jak wiecie, wiele nazw nie jest ustalonych "raz na zawsze" i chętnie uzupełnię te brakujące aby uwzględnić możliwie pełne spektrum nazw.
____________________________________________________________________________________________________________

Dziękuję Panu Richardowi Binderowi za zgodę na to tłumaczenie i ... mam nadzieję miłej lektury 8-)

II Wojna Światowa wywarła ogromny wpływ na sytuację w kraju (czytaj: USA), prawie w każdym aspekcie życia cywilnego. Racjonowanie gumy i benzyny zmieniło sposoby podróżowania, tworząc okres świetnej koniunktury dla jazdy koleją. Przydziały na olej opałowy do pieców spowodowały, że robienie na drutach znowu stało się modne, jako że rodziny potrzebowały swetrów by było im ciepło w zimie, a wiele kobiet także robiło na drutach skarpetki i szaliki by wysyłać je następnie do oddziałów wojskowych na polach bitewnych. Zmienił się sposób odżywiania, jako że mięso, masło, kawa i cukier były racjonowane, a ludzie zachowywali dodatkowy odpadkowy tłuszcz i zwracali go do sklepów mięsnych, by został wysłany i przerobiony na materiały wybuchowe. Ogródki zwane Victory Garden (dosł. Ogrody zwycięstwa) powstawały wszędzie, by dostarczać więcej świeżych warzyw. Ograniczenia dotyczące odzieży i butów zamieniło wiele pań domu w szwaczki, a nawet szewców – a spódnice stały się krótsze. Jak mówiły słowa piosenki Hoosier Hotshots: „Więc zjemy mniej, lecz zobaczymy nieco więcej”. Wojna dotknęła nawet najbardziej prozaicznego narzędzia, jakim jest pióro wieczne.

Odznaka „E” AWARD

Obrazek

Główny wpływ na pióra w USA wynikał z ograniczeń nałożonych przez tamtejszą Radę ds. Produkcji Wojennej (ang. War Production Bard). Guma, stal, aluminium, mosiądz, ropa naftowa i inne surowce były oznaczone jako materiały o szczególnym znaczeniu dla wojny i były ściśle racjonowane; większość dostaw szła na produkcję i wysyłkę efektów tej produkcji na potrzeby wojskowe oraz działanie machiny wojennej Aliantów. Firmy produkujące pióra wieczne musiały zmniejszyć skalę swojej produkcji piór, poświęcając swój wysiłek na produkcję na cele wojenne. (W listopadzie 1942 roku Rada ds. Produkcji Wojennej ograniczyła produkcję do 46% z roku 1941.[1]) Firmy, które wyróżniały się w produkcji wojennej otrzymywały nagrodę Army-Navy „E” Award za doskonałość w produkcji i z dumą pokazywały chorągiewkę z symbolem nagrody (pokazaną powyżej) w swoich fabrykach i swoich reklamach. Firma W.A. Sheaffer Pen Company otrzymała nagrodę „E” Award dnia 13 maja 1944 roku za swoje starania w produkcji zapalników bomb i urządzeń do strojenia radiostacji w samolotach. Emaliowany znaczek ze srebra szterlingowego przypinany do klapy marynarki pokazany poniżej, jest jednym z tych, które otrzymali pracownicy Sheaffer na ceremonii wręczania nagrody.

Obrazek

Ograniczenie wojenne niekoniecznie oznaczały obniżenie wartości materiałów użytych na zdobienia czy klipsy

(Do czasu wybuchu wojny, MK) Mosiądz był podstawowym materiałem w produkcji elementów wykończeniowych czy dekoracyjnych piór (klipsy, dźwigienki, ringi/obrączki na skuwkach). Wraz z ograniczeniami dostępności mosiądzu producenci zwrócili się ku innym metalom. Podczas gdy w tanich piórach zaczęto wykorzystywać elementy z niskiej jakości stali cienko platerowanej złotem, modele z najwyższej półki jakościowej i cenowej (ang. first-tier) producentów z Wielkiej Czwórki zyskały na rzeczywistej wartości dzięki częściom wykonanym ze srebra szterlingowego zamiast mosiądzu i złocone (ang. gold-filled, a zatem grubsza i trwalsza powłoka złota). Taki materiał – gold-filled - jest inny niż srebro pozłacane metodą vermeil, które jest platerowane, nie zaś powstałe przez sprasowanie metalu bazowego pomiędzy dwoma arkuszami złota: pozłota vermeil ma przez to dużo mniej prawdziwego złota w swoim składzie). Oto tanie pióro Conklin Chicago , z pozłacaną stalową stalówką, oraz droższe pióro TRIUMPH firmy Sheaffer (jako ilustracja widocznej różnicy w jakości różnych metod złotniczych, MK):

Obrazek
Obrazek

_____________________________________________________________________
O metodach złotniczych m.in. tutaj:
http://www.hannonjewelers.com/metals2.html po angielsku
http://www.galvanoaurum.com/oferta-zlocenie.html po polsku
I dyskusja na „starym” PWF z wyjaśnieniami inky-ego: http://www.piorawieczne.fora.pl/galeria,12/wahl-pen-lady,3491-15.html
_____________________________________________________________________
Ograniczenia materiału prowadzą do zmian, ale nie zawsze są to zmiany na gorsze!

Z powodu swej popularności wśród kolekcjonerów, pióro Parker Vacumatic oraz model „51” są powszechnie uznawane jako te, które „poszły pod nóż” wskutek ograniczeń materiałowych. Mechanizm napełniania Vacumatic był zrobiony prawie całkowicie z metalu, głównie aluminium. Ze względu na to, że aluminium było potrzebne do produkcji samolotów, Parker musiał wrócić do deski kreślarskiej i przeprojektował mechanizm napełniania, produkując nową wersję, która wymagała dużo mniej aluminium, była tańsza i mniej podatna na zacinanie się i korozję. Tłok (ang. plunger) nowego mechanizmu jest zrobiony z celuloidu i charakteryzuje się zewnętrzną sprężynką zamiast sprężynki umieszczonej wewnątrz rurkowatego aluminiowego elementu w „plungerz-e” dawnej wersji. Oto pióro Vacumatic Speedline Major z roku 1939 (górny rysunek) oraz pióro Vacumatic Major z roku 1946 (dolny rysunek).

Obrazek
Obrazek

W trakcie trwania wojny, Parker próbował dalszych udoskonaleń w mechanizmie napełniania: ostateczna wersja ukazała się pod koniec 1943 roku lub na początku 1944 roku i jest wykonana całkowicie z plastiku za wyjątkiem sprężynki. Ta całkowicie plastikowa wersja jest często mocowana na klej w korpusie pióra bardzo solidnie i może być bardzo trudno ją wyjąć, gdy wymagana jest wymiana elastycznej membrany (często w spolszczonej wersji: diafragma od agn. diaphragm). Parker zachował ten nowy wzór mechanizmu napełniania po zakończeniu wojny, ale ponownie wykorzystał metal do wytworzenia dwóch kołnierzy, które mocują membranę i sam mechanizm napełniania w piórze.
Parker także zareagował na ograniczenia dotyczące mosiądzu i wykorzystał srebro jako materiał bazowy dla zdobień w swoich piórach i podjął dodatkowe kroki przeprojektowując swoje pióra z zewnątrz by wyeliminować pierścień ‘tassie’ ślepej skuwki. Taka zmiana oznaczała oszczędność materiału i tak jak przeprojektowanie mechanizmu napełniania zmniejszyło koszty produkcji piór. Poniżej te same pióra Vacumatic jak te zilustrowane powyżej. (Niższe pióro nie ma wspomnianego w tym akapicie ozdobnego „tassie” pomiędzy końcówką korpusu a tzw. ślepą skuwką, MK)

Obrazek
Obrazek

Jednakże najważniejsze wyzwanie dla większości projektantów z firm produkujących pióra wieczne stanowiły ograniczenia dotyczące dostępności gumy. Pióra, które wymagały jedynie niewielkiej ilości gumy, takie jak Parker Vacumatic czy modele Sheaffer Vaccum-Fil mogły stosunkowo łatwo zostać poddane jedynie kilku drobnym zmianom funkcjonalnym, ale pióra, których produkcja wymagała zastosowania większych ilości gumy, a chodzi tu głównie o dowolne pióra z woreczkiem na atrament, stanowiły problem. Kontynuowano produkcję piór z gumowym zbiorniczkiem, ale było ich proporcjonalnie dużo mniej. Sheaffer Vacuum-Fil przy swoim symbolicznym wykorzystaniu gumy, był ogromnie popularny pośród tych osób, które było na niego stać; liczba piór TRIUMPH z mechanizmem dźwigienkowym jest maleńka w porównaniu z dużą liczbą wersji Vacuum-Fil.
Materiały korpusu pióra, które okazały się nie być najszczęśliwszym wyborem.

Gdy Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny w grudniu 1941 roku, Parker właśnie wprowadził rewolucyjne pióro „51”, którego korpus był zrobiony z materiału o nazwie Lucite ® (tworzywo akrylowe: polimetylometakrylan (PMMA); Lucite to nazwa zastrzeżona firmy DuPont, inne nazwy handlowe tego samego tworzywa to np. Perspex czy Plexiglas, MK). Wojna postawiła pod znakiem zapytania kontynuację sukcesu rynkowego modelu, „51” ponieważ tworzywo Lucite okazało się nagle potrzebne w dużych ilościach do produkcji osłon kabiny pilota w samolotach. Parker kontynuował produkcję modelu „51”, ale w bardzo ograniczonej liczbie, z której to liczby większość szła dla wojska. Trudności w zdobyciu modelu „51” na rynku cywilnym, tylko zwiększały atrakcyjność tego pióra. Reklama Parkera w czasie wojny odwoływała się do patriotycznych uczuć, aby przekuć na sukces marketingowy przeszkody w zakupie i posiadaniu pióra, a sprzedaż modelu „51” wystrzeliła w górę jak rakieta po zakończeniu wojny.

Inna perspektywa: Wydawać by się mogło, że firma Waterman przewidziała zbliżającą się wojnę i podjęła kroki, by uprzedzić kryzys materiałowy. Pióro firmy Waterman – Hundred Year Pen, także wykonane z Lucite-u, przyjęło dramatycznie nowy styl na sezon Świąt Bożego Narodzenia roku 1941: jeszcze przed zbombardowaniem Pearl Harbour firma wprowadziła do sprzedaży swoje nowe pióra. W nowej wersji pióro The Hundred Year Pen miało nowy korpus z celuloidu z przeźroczystym jego zakończeniem. Poniżej czerwone pióro The Hundred Year Pen z roku 1940 wykonane z Lucite-u oraz bordowe pióro The Hundred Year Pen z roku 1941 z celuloidu. (Złocistożółty/ jasnobursztynowy koniec korpusu w piórze z roku 1941 wygląda być może osobliwie, ale jest właściwy; przez pierwszy rok produkcji wszystkie celuloidowe pióra The Hundred Year Pen miały takie właśnie zakończenie korpusu z wyjątkiem wersji w czerni, której koniec był przeźroczysty).

Obrazek
Obrazek

Niestety celuloid jest względnie niestabilnym materiałem. Jego niestabilność objawia się tzw. amberyzacją (de- lub dys-koloryzacją, zwykle w formie żółknięcia/brązowienia)*, a w bardziej drastycznych przypadkach krystalizacją, pojawianiem się pęknięć i ostatecznie rozkruszaniem się. Tendencja do krystalizacji jest odwrotnie proporcjonalna do czasu utwardzania i ilości barwnika w celuloidzie, a jest wprost proporcjonalna do grubości przedmiotu. Połączenie tych dwu czynników doprowadziło do rozpadu praktycznie wszystkich przeźroczystych końcówek piór The Hundred Year Pen z celuloidu (pióro bordowe pokazane powyżej ma końcówkę korpusu profesjonalnie zastąpioną bardziej stabilnym materiałem).

Inną zmianą materiału, taką, którą prawdopodobnie uważano raczej za postęp technologiczny niż tylko za sposób poradzenia sobie z nowymi realiami związanymi z wybuchem wojny, było przejście firmy Eversharp z celuloidu na polistyren w produkcji piór Skyline (lub Skyliner – nazwa używana równolegle w materiałach reklamach producenta, MK). Na początku wojny wszystkie pióra Skyline były celuloidowe. Firma I.G. Farben zapoczątkowała produkcję polistyrenu w Niemczech, na początku lat 1930-tych, a gdy ten materiał stał się dostępny w USA, firma Eversharp zastosowała go.

Jest kilka znaczących korzyści używania polistyrenu, jako materiału do produkcji piór, pośród których to korzyści główna jest taka, że - inaczej niż w przypadku celuloidu, który musi być wyprodukowany wcześniej i utwardzany przez kilka miesięcy – jest sprzedawany w postaci granulek i może być przerabiany bardzo szybko, na żądanie, metodą formowania wtryskiem, co eliminuje większość kosztownej obróbki maszynowej niezbędnej do wyprodukowania korpusu pióra z celuloidowego pręta. Polistyren jest również odporny na działanie korodujące atramentu, co sprawia, że jest on odpowiednim materiałem dla piór, które nie ucierpią używane z - produkowanymi na podstawie nowych receptur - szybciej schnącymi atramentami, które w tamtym czasie ukazały się na rynku.

Polistyren nie mógł być produkowany we wspaniale wzorzystych kolorach, które były do uzyskania w przypadku celuloidu. Ta drobna wada doprowadziła do ostatecznego zaprzestania produkcji piór Modern Stripe Skyline. Jednakże Eversharp kontynuował produkcję prążkowanych skuwek celuloidowych, ponieważ tulejka, która tworzy korpus skuwki Skyline’a można łatwo utworzyć z arkusza tworzywa (uformowanego wokół trzpienia w kształcie walca, MK). Poniżej zdjęcia zielonego pióra Skyline Modern Stripe z celuloidu oraz Dubonnet Red Skyline z polistyrenu ze skuwką z metalu pozłacanego metodą „gold-filled”

Obrazek
Obrazek


Najgorsza wada polistyrenu nie była oczywista, dopóki nie minęło kilka dziesięcioleci po zaprzestaniu produkcji Skyline’a w roku 1948. Początkowy i jak się okazało niewystarczająco sprawdzony skład tworzywa, które stosował Eversharp dał produkt, który okazał się nietrwały, pióra traciły intensywność koloru i ulegały degradacji mechanicznej w znacznym stopniu, stawały się kruche i łamliwe. Polistyrenowe skuwki wewnętrzne , spajane integralnie z „derby” skuwki okazują się często być w stanie rozsypującym się.

Pióro „Realnego Ładu” z czasów wojny **.

Modelem pióra, być może szczególnie kojarzącym się z okresem wojny, było pióro Morrisom Patriot. Pod koniec 1942 roku firma the Morrison Fountain Pen Company zaczęła produkować pióro Patriot, zgodne z przepisami mundurowymi armii, wyposażone w stalówkę z 14 karatowego złota - zamiast stosowanej wcześniej wersji stalowej - i oferowane w wersjach dla uhonorowania czterech rodzajów amerykańskich sił zbrojnych. Poniżej pióra Patriot w wersjach Army Patriot (dla wojsk lądowych), Navy Patriot (dla marynarki wojennej), Army Air Forces Patriot (dla sił powietrznych)[2], Marine Corps Patriot (dla piechoty morskiej):

Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek

Każde z tych piór ma zwieńczenie z symbolem służby, odlane ze srebra szterlingowego i złocone, przyklejone do korony skuwki. Istotną cechą tych piór jednakże nie jest ich zewnętrzna strona lecz … ich wnętrze. Są one wyposażone w mechanizmy napełniania typu „strzykawkowego” (ang. syringe filler) z odkręcanym korpusem, który odsłania elementy mechanizmu napełniania.

Obrazek

Pióro Patriot zasłużyło na swoją nazwę jeśli chodzi o oszczędzanie zasobów o krytycznym znaczeniu dla wojny. Z wyjątkiem dwu podkładek, emblematu na skuwce, klipsa, obrączki skuwki i stalówki całe pióro włącznie z sekcją i spływakiem jest zrobione z celuloidu.

Co ciekawe, w Niemczech w czasie wojny, nazistowski rząd umieścił złoto na liście surowców o krytycznym znaczeniu dla prowadzenia wojny. W efekcie - inaczej niż w USA, gdzie niższej jakości pióra zaczęto wyposażać w złote stalówki, czego przykładem są pióra firmy Morrison - w Niemczech producenci piór najwyższej jakości przerzucili się na stal w swoich stalówkach. Pokazany poniżej Pelikan 100 wyposażony w elastyczną stalówkę ze stali z imprintem z literami CN w okręgu. Litery te oznaczają chrom i nikiel , dwa główne nieżelazne metale w stopie stali nierdzewnej z jakiej ta stalówka jest zrobiona.

Obrazek

Dobrymi pomysłami należy się dzielić.

Pióro Patriot nie było jedynym piórem z mechanizmem strzykawkowym jakie pojawiło się w czasie II Wojny Światowej. Tanie pióra ze strzykawkowymi mechanizmami napełniania (włącznie z niebieskim piórem Conklin pokazanym powyżej) były oferowane we względnie dużej liczbie. Pióra te były wykonane z wykorzystaniem nieco bardziej tradycyjnych schematów, z przednią połową korpusu tworzącą zbiorniczek atramentu, a tylną częścią tworzącą tzw. ślepą skuwkę, która odkręca się, aby odsłonić „plunger” w taki sam sposób jak pióra Post z poprzednich dekad. Pióra te były produkowane wyjątkowo tanio, z częściami mechanizmu napełniania wytwarzanymi prymitywnie i w większości przypadków z celuloidowymi sekcjami wtopionymi w korpusy uformowanymi z cienkich celuloidowych arkuszy. Dzisiaj nie nadają się one praktycznie do naprawy. Oto pióro DU-PONT, które ma sekcję z ebonitu. Pióro to zostało wyposażone w stalówkę Pelikan M200 ze złoceniem usuniętym ze skrzydełek stalówki, aby zgadzały się z oryginalną dla tego modelu stalówką DURIUM TIPPED.

Obrazek
Obrazek
Obrazek

Co ciekawe, mimo, że większość tanich piór ze strzykawkowym mechanizmem napełniania charakteryzowało się jaskrawymi i wesołymi barwami, był przynajmniej jeden model produkowany w kolorze khaki, takim jak pióra Patriot:

Obrazek

Inaczej niż w przypadku wielu jego konkurentów, pióro to miało tzw. wojskowy klips*** i rzeczywiście mogło być noszone przez żołnierza lub marynarza w kieszeni munduru.

Tam gdzie guma styka się z asfaltem czyli irydowy drift na papierze.

Podczas gdy samochody jeżdżą na gumie, pióra śmigają, płyną i mkną na irydzie lub bardziej właściwie mówiąc na materiale użytym do wykończenia końcówki piszącej stalówki. Przed II Wojną Światową metalurgia nie rozwinęła się w stopniu wystarczającym by wspierać ekonomiczne wytwarzanie wysokiej jakości stopów , które można było użyć do wykańczania stalówek piór wiecznych (poprzez spajanie twardego metalu z końcówką piszącą). Materiał do wykańczania końcówki piszącej stalówki był czerpany z wysokoprocentowych rud metali z grupy platynowców, a zwłaszcza z rud irydu i osmu. Ruda była kruszona, wybierano z niej fragmenty w oparciu o zawartość metalu i następnie łączono je za pomocą spawania ze stalówką, po czym takie ziarno (lub iryd) stalówki było odpowiednio szlifowane i polerowane na ostatnim etapie. Taka technologia sprawdzała się dość dobrze, ale jakość wykończonych ziaren stalówek różniła się znacznie: przykładowo jedno takie ziarno stalówki mogło mieć jakiś rowek co prowadziło do jego pęknięcia, inne ziarno mogło być zrobione z fragmentu rudy o teksturze gąbki przypominającej spiek metalu (bardziej odpowiedniego dla długopisów, porównaj Parker T-Ball Jotter), a jeszcze inna końcówka pisząca mogła być doskonała pod każdym względem.

Zapotrzebowanie wojska na wysokiej jakości stopy, które byłyby bardzo twarde, doprowadziło do rozwoju technologii, która spełniała te wymagania, a technologia ta stopniowo rozprzestrzeniła się na towary konsumpcyjne, łącznie z piórami. Na początku wojny Parker reklamując stalówki modelu „51”, wskazywał, iż są one wykończone osmiridium – występującym w przyrodzie stopem irydu i osmu; w ciągu roku 1943 firma przeszła na stop zwany Plathenium, który ma dużą zawartość rutenu i jest dzięki temu dużo twardszy i bardziej trwały. Inni producenci poszli za przykładem Parkerem i wkrótce stalówki wykończone wysokiej kości stopami stały się raczej regułą niż wyjątkiem.

Pióra z trzeciego segmentu cenowo-jakościowego (ang. third-tier pens)**** nadal były oferowane w wersji bez "kulki" czy ziarna z utwardzonego metalu na końcu i w tym sensie nie uległy żadnej zmianie w stosunku do tych produkowanych przez wojną. Prezentowane tu pióra Conklin i DU-PONT opuściły fabryki z takim właśnie "bezirydowymi" stalówkami, ale specyficznie wykończonymi, określanymi czasem jako "butterfly nibs". <-- Tamże dwie grafiki poglądowo pokazujące gdzie motylek usiadł na stalówce był.

Posłowie
Wojna wymusiła zmiany we wszystkich aspektach życia; a gdy codzienne życie wróciło do normalności, to okazało się, że nawet ta „normalność” się zmieniła. Nowe technologie umożliwiły szybsze i bardziej ekonomiczne wytwarzanie lepszych piór, a nowe normy kulturowe sprawiły, że obie płcie stały się bardziej „równe” - inaczej niż to było w przeszłości – co także odegrało rolę w projektowaniu i marketingu piór. (Proszę zobaczyć, na przykład, reklamę firmy Waterman poniżej, wyraźnie skierowaną do „Nowoczesnej Kobiety” z czasów powojennych). Pióra z czasów wojny umożliwiały zaskakująco wnikliwe przyjrzenie się tym czasom, a kolekcja nie zawierająca niczego wykonanego przed rokiem 1940 lub po roku 1945 byłaby naprawdę bardzo fascynująca.

Obrazek

I dodatkowo reklama z tej samej kampanii, ale w rozmiarze nieco większym ;-) Plik graficzny pochodzi z http://wulibraries.typepad.com
Obrazek

Przypisy:
1) The Billboard, 7 sierpnia 1943 roku, strona 52
2) Model dla Sił Powietrznych zastał nazwany przez firmę Morrison Air Corps, pomimo faktu, że ten rodzaj wojsk został przemianowany na Army Air Forces w czerwcu 1941. Kapsułka informacyjna o tym modelu tutaj: KLIK

* Dyskoloracja to określenie, którym opisuje się "usunięcie" koloru, którym wcześniej ufarbowano włosy. Ale prawdziwa perełka to "amberyzacja biografii Papieża Jana Pawła II". Tylko dla odważnych :-)
** Jako nawiązanie do New Deal Roosvelta.
*** O „wojskowym” klipsie m.in. w tym wątku na FOP: KLIK
**** Amerykanie umownie dzielą produkcję piór "vintage" na trzy kategoriie cenowo-jakościowe. Niedługo uzyskam dostęp do 3 artykułów na ten temat i jak czas pozwoli to podzielę się bardziej szczegółowymi informacjami na ten temat.

________________________________________
The information in this article is as accurate as possible, but you should not take it as absolutely authoritative. If you have additions or corrections to this page, please consider sharing them with us to improve the accuracy of our information.
Informacje zawarte w tym artykule są podane z zachowaniem maksymalnej staranności ale nie należy ich traktować jako absolutnie bezbłędnych i kompletnych. Jeśli jesteś w posiadaniu informacji, które mogłyby uzupełnić lub skorygować te zawarte w tym artykule, rozważ proszę przekazanie ich nam, aby uściślić informacje tu zaprezentowane.


Richard Binder is a repair and restoration specialist, a noted nibmeister, and president emeritus of the Gate City Pen Company. Photography, if not indicated otherwise, by the author. Visit http://www.richardspens.com.

Richard Binder jest specjalistą w zakresie naprawy i restaurowania piór wiecznych, uznanym nibmeister-em czyli fachowcem zajmującym się stalówkami, oraz emerytowanym dyrektorem Gate City Pen Company. Fotografie, jeśli nie zostało podane inne źródło, pochodzą ze zbiorów autora. Odwiedź http://www.richardspens.com.


Disclaimer
If any questions should arise related to the accuracy of the information contained in the translation, the readers should refer to the English version of the document which is the only official version of the article.

Jeśli powstaną jakieś pytania związane z dokładnością informacji zawartych w niniejszym tłumaczeniu, czytelnicy powinni sprawdzić tę informację w angielskiej wersji dokumentu, który jest jedyną oficjalną wersją artykułu.

Zapraszam do komentowania :-)

_________________
Dwie siły potężnieją w świecie intelektu: precyzja i bełkot. Zadanie: nie należy dopuścić do narodzin hybrydy - precyzyjnego bełkotu
W avatarze waran nilowy. Zdjęcie: snapshot. Wykorzystane za zgodą.


Ostatnio edytowano czwartek, 8 stycznia 2015, 19:31 przez MacKozinsky, łącznie edytowano 3 razy

Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 5 stycznia 2015, 16:41 
Avatar użytkownika
Rada Jedi

Dołączył(a): niedziela, 21 listopada 2010, 13:35
Posty: 4575
Lokalizacja: Bytom
Drobna korekta, wg moich ustaleń (np. strona Parker Pen Collector) ostateczna (trzecia) wersja systemu Vacumatic ukazała się nie pod koniec 1943 roku lub na początku 1944, roku, ale na początku roku 1942. W grudniu 1941 Japończycy zaatakowali Pearl Harbor i zaraz rozpoczęto ograniczenia w dostawach materiałów, więc na pewno nie czekali ze zmianą systemy w Vacach do 1944 roku.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 5 stycznia 2015, 16:51 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): niedziela, 7 listopada 2010, 02:08
Posty: 3652
Lokalizacja: Warszawa
Tytuł użytkownika:: PiórWiecznyŁowca
Dzięki za tę informację i czujność :-) And mówi o tej stronie i tym wątku: KLIK

A stosowny fragment brzmi tak:

Cytuj:
In 1942 came the last of the Vacumatic filling systems, in all respects like the aluminium Speedline fillers, but since the metal was now needed for war purposes the 1942 plungers were made out of plastic. At the same time the blind caps were redesigned became rounded and lost their tassie rings and jewels. Some pens exist, made in the transition, with aluminium plungers inside rounded blind caps. The cap band of the Maxima was narrowed to the same width as that of the Major (app 4 mm). Before 1942 the Slender Maxima and the Major was virtually of the same size, the difference being the wide cap band, and most important, the nib size on the Slender Maxima. The feed usually has the "W" for wide feed imprint. In 1942 the bottom jewel disappeared and the plastic plunger was added, also the wide cap band on the Maxima was narrowed to approximately 4 mm. The Slender Maxima was discontinued.


Czy w książce o Vacumaticach coś piszą na ten temat? Bo mogę zwrócić autorowi uwagę, tylko czy jakieś inne źródła potwierdzają takie datowanie? Sam też poszukam.

_________________
Dwie siły potężnieją w świecie intelektu: precyzja i bełkot. Zadanie: nie należy dopuścić do narodzin hybrydy - precyzyjnego bełkotu
W avatarze waran nilowy. Zdjęcie: snapshot. Wykorzystane za zgodą.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 5 stycznia 2015, 18:08 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): poniedziałek, 16 kwietnia 2012, 12:45
Posty: 2880
Tytuł użytkownika:: 4001
Ileż to ciekawych rzeczy można się od Was dowiedzieć. Dzięki chłopaki!

_________________
Powieki Bodhidharmy. Kolorowy świat herbaty
Atramentopedia. Każdy atrament ma swojego kleksa.
Pencyklopedia. Encyklopedia piór wiecznych


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 5 stycznia 2015, 19:44 
Avatar użytkownika
Rada Jedi

Dołączył(a): niedziela, 21 listopada 2010, 13:35
Posty: 4575
Lokalizacja: Bytom
Shepherd w swojej książce o Vacumaticach pisze to samo, czyli od 1942, ale bez precyzowania czy początek czy środek. Podaje, że mogły jeszcze w początku 1942 trafiać na rynek Vacumatici z aluminiowym systemem speedline, bo mieli trochę zapasów.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: poniedziałek, 5 stycznia 2015, 20:07 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): niedziela, 7 listopada 2010, 02:08
Posty: 3652
Lokalizacja: Warszawa
Tytuł użytkownika:: PiórWiecznyŁowca
Faktycznie, cały rozdział ma tytuł 1942-1948: trzecia generacja. U Richarda w tekście niby stoi, iż: finalna wersja pióra po zmianach to ten okres, ale zapytam go czy to nie pomyłka z tymi datami.

_________________
Dwie siły potężnieją w świecie intelektu: precyzja i bełkot. Zadanie: nie należy dopuścić do narodzin hybrydy - precyzyjnego bełkotu
W avatarze waran nilowy. Zdjęcie: snapshot. Wykorzystane za zgodą.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: wtorek, 6 stycznia 2015, 17:26 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): niedziela, 7 listopada 2010, 02:08
Posty: 3652
Lokalizacja: Warszawa
Tytuł użytkownika:: PiórWiecznyŁowca
Czyli jednak chodziło o słowa "finalna wersja".

Odpowiedź Richarda:

Cytuj:
Myślę, że błędnie odczytałeś znaczenie tego fragmentu. Zgadzam się, że 1942 to rok w którym pojawiły się plastikowe "plungery" (na marginesie: uwielbiam słowo "popychacz"). Ale pozostałe części, kołnierze (w których zamocowany jest tłok, MK), uległy zmianie później. Naprawiłem do tej pory tysiące piór z sytemem Vacumatic. Nigdy nie widziałem całkowicie plastikowego systemu datowanego wcześniej niż na rok 1944, i nigdy nie widziałem tego systemu napełniania z jednym kołnierzem plastikowym a drugim aluminiowym w piórze datowanym na wcześniej niż rok 1943. (...)


Jeśli dobrze rozumiem, że chodzi o te dwie części jak poniżej, w tym przypadku jak widać: para mieszana :mrgreen:

Obrazek

Zdjęcie: The Restorers Art

_________________
Dwie siły potężnieją w świecie intelektu: precyzja i bełkot. Zadanie: nie należy dopuścić do narodzin hybrydy - precyzyjnego bełkotu
W avatarze waran nilowy. Zdjęcie: snapshot. Wykorzystane za zgodą.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: wtorek, 6 stycznia 2015, 18:22 
Avatar użytkownika
Rada Jedi

Dołączył(a): niedziela, 21 listopada 2010, 13:35
Posty: 4575
Lokalizacja: Bytom
Napisał wyraźnie: "ostateczna trzecia wersja", co można jednoznacznie rozumieć. Gdyby napisał: "całkowicie plastikowa modyfikacja trzeciej wersji", to byłoby jasne, ale zasugerował, że trzecia wersja pojawiła się na runku później, niż naprawdę się pojawiła. Czasami jedno słowo zmienia kontekst wypowiedzi. Moim zdaniem, gdyby dodał słowo "modyfikacja", byłoby bardziej przejrzyste.

PS. Ta całkowicie plastikowa modyfikacja trzeciej wersji, to koszmar. Wymiana diafragmy w tym plastikowym "badziewiu" kosztuje sporo nerwów a wyjęcie zaklinowanej kulki ze środka często niszczy ten element. :)


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: wtorek, 6 stycznia 2015, 19:20 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): niedziela, 7 listopada 2010, 02:08
Posty: 3652
Lokalizacja: Warszawa
Tytuł użytkownika:: PiórWiecznyŁowca
Z takie perspektywy to masz rację ... W każdym razie istotne, że wiadomo już jaka była intencja. Dla porządku wrzucę to krytyczne zdanie po angielsku jeszcze.

Cytuj:
As the war went on, Parker tried further refinements of the new filler; the final version appeared in late 1943 or early 1944 and is made entirely of plastic except for the spring.

_________________
Dwie siły potężnieją w świecie intelektu: precyzja i bełkot. Zadanie: nie należy dopuścić do narodzin hybrydy - precyzyjnego bełkotu
W avatarze waran nilowy. Zdjęcie: snapshot. Wykorzystane za zgodą.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: wtorek, 6 stycznia 2015, 19:33 
Avatar użytkownika
Rada Jedi

Dołączył(a): niedziela, 21 listopada 2010, 13:35
Posty: 4575
Lokalizacja: Bytom
A skąd się wzięło słowo w nawiasie "trzecia". W oryginale go nie widzę. Czy to Twoja wstawka? :) To mnie zmyliło. Rozumiem, że chciałeś doprecyzować, o którą wersję chodzi, a ja się tego uczepiłem, jako błędu :)
Myślę, że teraz wszystko jasne. Dla mnie. :) Trzecia wersja miała dwie podgrupy: z elementem do osadzania diafragmy metalowym i plastikowym. Nigdy nie śledziłem, kiedy ten plastik się pojawił. Prawdopodobnie trudno to datować, bo systemy często były przekładane z pióra do pióra.


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: wtorek, 6 stycznia 2015, 19:37 
Avatar użytkownika
Rada Jedi

Dołączył(a): niedziela, 21 listopada 2010, 13:35
Posty: 4575
Lokalizacja: Bytom
MacKozinsky napisał(a):
the final version appeared in late 1943 or early 1944 and is made entirely of plastic except for the spring.


No i nie entirely, bo gwinty są z metalu. :)


Góra
 Zobacz profil  
 
  Offline
PostNapisane: wtorek, 6 stycznia 2015, 19:44 
Avatar użytkownika

Dołączył(a): niedziela, 7 listopada 2010, 02:08
Posty: 3652
Lokalizacja: Warszawa
Tytuł użytkownika:: PiórWiecznyŁowca
:D :mrgreen: :roll: I sprężynka!

Wywaliłem "(trzecia)". Autor często pisze zza katedry rozległej wiedzy i doświadczenia. W sensie, że pomija różne kwestie - bo oczywiste i nie o tym jest tekst - I często wydaje mi się, że tłumaczenie dosłowne będzie potem nie do końca zrozumiałe dla wielu osób o wiedzy mniej rozległej ... dla kogoś komu np. nie obiło się o uszy, że było takie zjawisko jak trzy wersje tłoka w Vacumaticu. Ale tu jak widać namieszałem przy okazji.

_________________
Dwie siły potężnieją w świecie intelektu: precyzja i bełkot. Zadanie: nie należy dopuścić do narodzin hybrydy - precyzyjnego bełkotu
W avatarze waran nilowy. Zdjęcie: snapshot. Wykorzystane za zgodą.


Góra
 Zobacz profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 12 ] 

Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

kraków kuchnie na wymiar
Skocz do:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpbb3 1 styles alveo